На вуліцы хутка вечарэе, наступае цемра. Звычайны восеньскі вечар. Але ён
чымсі адрозніваўся ад тых, якіх многа.
Спытаеце: » Чым?»
А вы паглядзіце на твары людзей, якія спяшаюцца ў храм. У руках дзетак
трымцяць бялюткія ружы, а вочкі праменяцца незвычайным душэўным
цяплом.
— Каму такія цудоўныя кветкі? Напэўна сяброўцы на дзень нараджэння, а
можа матулі? — гучыць пытанне ад прахожых.
— Так , Маці! Сёння свята Каменецкай іконы Божай Маці! — адгукнуліся дзве
дзяўчыны, вучаніцы Васкрэснай школы, якія неслі кветкі руж. Кожная выбрала
свой колер.
— А можна і нам дарослым прынесці свой букецік?
— Чаму не? Яна ўсіх чакае і любіць.
А тут яшчэ на паперці хлопчык сямі гадкоў з дзяўчынкамі такога жа ўзросту
сустракаюць усіх прывітальным словамі:
«Оживает храм душой
Приглашаем в дом родной!»
— Каго мы сустракаем? — заўважыўшы незвычайнае ажыўленне, спыталася
адна з прыхажанак. — Столькі кветак!
А тут трапяткі галасок хлопчыка разнесся:
» Богородица Дева, радуйся…»
Сцішыліся на прыходзе. Слухаюць Ангельскую песню…
Вось вам і адказ на ваша пытанне.
Бацюшкі, адзін за другім спяшаюцца ў храм на службу. І яны слухаюць, як
дзіцячыя галасы, як кветкі складваюцца ў адзін букет праслаўлення
Багародзіцы. Памаліўшыся, блаславіўшы дружную чацвёрку, ідуць правіць
вячэрню.
Кветкі не памяшчаліся ў вялікай вазе. Прыйшлося прынесці яшчэ не адну,
нават вядзерца. Якіх толькі кветак не ўбачыла наша Багародзіца. Тут і ліліі
(любімыя кветкі), хрызантэмы. А руж не злічыць!
А самыя прыгожыя кветкі — гэта ўсмешкі дзяцей, прынесшых свае сэрцы для
нашай Маці Багародзіцы!
Дзень святкавання Каменецкай іконы Божай Маці супаў з днём 105 годдзя
адкрыцця Сімяонаўскага храма. З нагоды гэтай даты , на ахвяраванні
прыхажан быў устаноўлены крыж і высвячаны Ўладыкам Іаанам.
Кветкі для Божай Маці!
Хацелася б каб гэта была яшчэ адна добрая традыцыя ў нашым прыходзе.

Пресс-служба прихода.